تاریخچه ثبت برند و علائم تجاری در ایران

 

 

تاریخچه ثبت برند در ایران

 

 

به کارگیری علائم تجاری و صنعتی سابقه تقریبا طولانی دارد و می توان گفت از زمانی که محصولات یکسان به بازار عرضه شده است صاحبان حرف و صنایع و تجار به هدف حفظ اصالت محصولات خود درصدد برآمده اند به وسیله مناسبی کالای خود را به مشتری بشناسانند و مانع فریب مشتریان خود ، در اثر ارائه کالای شبیه دیگران شوند. از این هنگام تجار و صاحبان صنایع به فکر علائم تجاری افتاده اند و هر یک بر حسب زمان و مکان برای کالای خود علامت ویژه ای را در نظر گرفته اند و مشتریان نیز با دقت  به شناختی که از محصول مورد نظر خود داشته اند با دیدن علامت مخصوص جنس مطلوب خود را جستجو و خریداری می کرده اند.
می توان گفت ، حتی پیش از مشخص شدن علائم تجاری مخصوص از سوی تجار خود مردم و مشتریان هر تاجر و صاحب صنعتی با دقت به کالاهای مورد نظر خود یک سلسله علائم محلی و فردی را در نظر گرفته و به این وسایل در جستجوی کالای مطلوب خود گشته و دیگران را جهت خرید کالای مرغوب هدایت می کردند. مانند اینکه می گفتند ، زعفران خراسان ، گز اصفهان ، چاقوی زنجان و از این قبیل به چگونگی که حکایت از تشخیص و تمیز کالای مرغوب می کند.


دقت به یک کالای مرغوب همان گونه که برای صاحب کالا از نظر تجاری و جلب مشتری مطلوب است همان گونه هم اشخاص  سودجو را به اندیشه سوء استفاده و شبیه سازی و بهره بردن از شهرت و مرغوبیت کالای دیگران می اندازد. به همین علت لزوم وضع مقررات خاصی جهت حمایت از علائم تجاری و صنعتی احساس می شد.


در صورتی که چه مساله حمایت قانونی از علائم تجاری و صنعتی سابقه بالایی ندارد ، با وجود این پیش از پیش بینی مقررات و قوانین مدون به منظور حفظ و حمایت از حقوق مربوط به علائم ، عرف و عادت معمول میان تجار و کسبه از علائم شناخته شده تجار حمایت می کرد و فردی که به صورت عرفی حق به کار بردن و بهره بردن از علائم تجاری متعلق به دیگری را نداشته است و در صورت تخلف مورد سرزنش و اعتراض صاحب کالا قرار می گرفت. ولی این ضمانت اجرایی بیشتر جنبه اخلاقی و اجتماعی داشت و قانوناَ مجوزی  جهت تعقیب و مجازات متخلفین وجود نداشت.
بهره بردن از علامت تجاری دیگران صرفاَ جنبه اضرار مادی برای صاحب کالا ندارد ، بلکه شخصی که از آن سوء استفاده می کند اکثرا یک کالای تقلبی و گاهی فاسد و مضر و خطرناک، ( در موضوع مواد خوراکی و آشامیدنی و دارویی و از این قبیل ) را با بهره بردن از علامت کالای اصلی عرضه و به فروش می رساند و سبب فریب مشتریان نیز می شود ، ضمن اینکه با علامت تقلبی کالای اصلی را بدنام می کند.
با دقت به دلایل فوق و به خصوص توسعه تجارت و صنایع و کثرت کالاهای مشابه و بهره بردن زیاد از محصولات و گاهی دوری مسافت میان محل تولید و مصرف و تمایل مصرف کننده به شناخت محصولات و تمیز نوع آن ها لزوم وضع مقررات ویژه ای را ایجاب می کرد ، چه در درون هر کشور و چه در صحنه بین المللی تا با حمایت از علائم تجاری و صنعتی حقوق تجار و صنعتگران از یک سو و حقوق و خواسته مشتریان و حفظ مصالح جامعه از سوی دیگر تامین شود.

 

تاریخچه ی ثبت برند در ایران

 

در ایران جهت اولین بار در سال 1304 قانونی برای ثبت علائم تجاری و صنعتی و حمایت آن تصویب شد اما متعاقباَ در سال 1310 قانونی تحت عنوان " قانون ثبت علائم و اختراعات " به تصویب رسید که قانون سال 1304 را اصلاح و کامل کرد کرد و آئین نامه قانون مزبور نیز که در همان سال به تصویب رسیده بود بعداَ در سال 1337 مورد اصلاح و تجدید نظر قرار گرفت. در سال 1338 نیز آئین نامه دیگری تحت عنوان " آئین نامه نصب و ثبت اجباری علائم صنعتی بر روی برخی از اجناس دارویی و خوراکی و آرایشی " به تصویب رسید.
به هدف مانع کردن از به کار بردن علائم تجاری و صنعتی دیگران یک سلسله مقررات جزایی نیز در قانون مجازات عمومی قبلی پیش بینی شده بود که فعلاَ ملغی شده است و در حال حاضر مواد 525، 529 و 530 قانون مجازات اسلامی ( تعزیرات ) مربوط به مجازات افرادی است که از علائم دیگران سوء استفاده می کنند.


موضوع حمایت از علائم تجاری و صنعتی نه تنها در درون یک کشور مطرح است بلکه با توسعه روابط بین المللی و تجاری و انتقال کالاهای گوناگون از یک کشور به کشورهای دیگر و لزوم حمایت محصولات هر کشور در کشورهای دیگر به هدف  مانع شدن از مشابه سازی و سوء استفاده از هنر ، ابتکار و شهرت دیگران وضع مقررات بین المللی ویژه در این زمینه ضروری به نظر می رسید. به همین علت در این مورد مقررات گوناگونی در سطح بین المللی وضع شده است که ایران از میان مقررات مزبور به کنوانسیون پاریس معروف به " اتحادیه پاریس برای حمایت مالکیت صنعتی " در اسفند ماه 1337 ملحق گردیده ، آن را امضا کرده و متعهد به اجرای مقررات آن شده است.


موضوع اتحادیه پاریس عبارت از حمایت مالکیت صنعتی در معنی عام کلمه است ؛ اعم از محصولات صنعتی ، کشاورزی ، مشروبات ، توتون ، مواد معدنی ، محصولات طبیعی یا مصنوعی و همینطور مانع شدن از رقابت نامشروع.


هر یک از کشورهای عضو مکلف اند از مالکیت صنعتی مربوط به اتباع کشورهای دیگر به همان مقدار و به همان نحوه که از حقوق مربوط به مالکیت صنعتی اتباع خود حمایت می کنند، حمایت کنند. مشروط بر اینکه اتباع کشورهای دیگر که می خواهند از حمایت حقوق مالکیت صنعتی خود در کشور دیگر بهره مند شوند حقوق خود را طبق مقررات کشور مزبور به ثبت برسانند.
چنانچه  که شخصی در یکی از کشورهای عضو حقوق خود را طبق مقررات به ثبت رسانده باشد با ارائه گواهی ثبت در دیگر  کشورها قادر است حقوق خود را نیز به ثبت برساند.

 

 

جهت کسب اطلاعات بیشتر و دریافت مشاوره رایگان با وکیل پایه یک و کارشناس تخصصی جهت ثبت انواع برند و علامت تجاری با موسسه حقوقی بین المللی ثبت سفیر تماس بگیرید.

مسائل حقوقی،ثبت شرکت،ثبت برند ، ثبت لوگو ، ثبت طرح صنعتی ، رتبه بندی شرکت ، اخذ ایزو ، اخذ کارت بازرگانی و امور مهاجرتی خود را به ما بسپارید(با قیمت مناسب).